با توجه به پيشرفت هاي كه در صنعت دارويي،داروهاي متعدد موضعي و خوراكي از جمله گروه¬هاي ايميدازول و آمينواسيدها براي ‏درمان بيماري قارچ پوستي مورد استفاده ‏قرار مي¬گيرند كه در بعضي از موارد با شكست درمان و عوارض بد ناشي از استفاده اين دارو ‏و پمادها كه اكثريت آنها از مواد شيميايي تشكيل شده، همراه بوده¬اند. از طرفي قارچ ها علل شايع عفونت¬هاي پوستي در سرتاسر ‏جهان هستند. خطر ابتلا انسان به اين عفونت ها در طول زندگي 20-10 درصد ‏است. ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎي ﻗﺎرﭼﯽ ﺳﻄﺤﯽ ﺟــﺰو ﻋﻔﻮﻧت¬هاي ‏ﺷﺎﯾﻊ ﭘﻮﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در اﺷﮑﺎل ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﭘﻮﺳﺖ و ﻣﺨﺎط را ﮔﺮﻓﺘﺎر مي كنند.‏ همچنين بيماري قارچ، براي دستگاه تناسلي، ‏بخصوص در بانوان شايعترين نوع از بيماري قارچي است كه در اثر كوچكترين آلودگي محيطي و يا ديگر موارد دچار اين بيماري مي-‏شوند. لذا درصدد آن بر آمده¬ايم تا تلاش گسترده‌اي براي تعيين عوامل ‏طبيعي و گياهي موثر بر اين بيماري، براي كم كردن و در ‏طولاني مدت، ازبين بردن قارچهاي پوستي صورت پذيرد ، تا اينكه سرانجام به اين فرمولاسون دست يافته¬ايم.‏ در اين فرمول از چهار گياه بصورت هاي بذر (اسفرزه)، پوسته (دارچين و پرتقال)، دانه(سياه دانه) و استخراج¬هاي حاصل از فراوري ‏مخصوص به هركدام انجام و مواد موثره آنها بدست آمده و تحت شرايط خاص باهم مخلوط شده و تا زمان انحلال كامل باهم توسط ‏دستگاه استيرر، با مگنت سايز 2 براي مدت 20 دقيقه ميكس مي شوند.‏

اين اختراع مربوط به توليد يك چسب طبيعي زيست‌پايه بر اساس صمغ گياه بومي Ferula ammoniacum (وشق) است كه قابليت استفاده در صنايع بسته‌بندي و پزشكي را دارد. چسب‌هاي رايج عمدتاً بر پايه تركيبات نفتي يا سنتزي توليد مي‌شوند و مشكلاتي نظير عدم زيست‌تجزيه‌پذيري، آلودگي زيست‌محيطي، سميت و وابستگي به واردات مواد اوليه دارند. اختراع حاضر با بهره‌گيري از صمغ گياه وشق و افزودني‌هاي زيست‌سازگار مانند نشاسته و گليسرول، محصولي نوآورانه ارائه مي‌دهد كه داراي خواص چسبندگي بالا، مقاومت حرارتي و مكانيكي مناسب، زيست‌تجزيه‌پذيري كامل و ايمني در تماس با بافت‌هاي انساني است. اين چسب مي‌تواند به‌عنوان جايگزيني پايدار براي چسب‌هاي نفت‌پايه در صنايع بسته‌بندي مواد غذايي و دارويي، صنايع چوب و كاغذ، صنايع دستي و هنري، و همچنين در حوزه پزشكي براي توليد پانسمان و چسب‌هاي زخم مورد استفاده قرار گيرد. نوآوري اصلي اين اختراع استفاده از گياه بومي مقاوم به خشكي به‌عنوان منبع ماده اوليه است كه علاوه بر مزاياي فني، ارزش افزوده اقتصادي ايجاد كرده و موجب توسعه صنايع بوم‌بنيان و كاهش وابستگي ارزي مي گردد.